KİM ÖZLERDİ AVUÇ İÇLERİNİN KOKUSUNU 

( EĞER )

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.



Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.



Utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer



Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
çalınan birinin kalbiyse eğer.



Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.



O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.



Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.



Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardı eğer.



Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.



Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.



Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.



Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.



Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapıþıp kalmasaydı eğer.



O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.



O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.



Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,
her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.



Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,
dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.



Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.



Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.



Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,
sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.



Yoksul düþmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,
kulağına okunacak biri olsaydı eğer.



İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında
bir ayrılık gizlendiğine belki de,
kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer.



Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.



Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde
amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.



Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
ya canım ellerini tutmak isterse...



Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!

Can Yücel

AÇ GÖZLERİNİ 

En sevdiğin elbiseni giydim
Bu gece kokunu sürdüm
Solgun yüzünü okşadım
Sessizce saçlarından öptüm
Yazdığın mektupları okudum
Kana kana su içer gibi
Plaklarını çaldım ah!
En çok o şarkıda özledim seni..



Issızlık kapıyı çaldı, açmaya korktum
gece yarısı
Şehir uykuya daldı, baktım dışarıya
katran karası
Rüzgar telaşla kokunu getirdi bana
aldım koynuma
Buseni hafızamdan koparıp
iliştirdim dudaklarıma
Üşüdüm karanlıkta
Tenine dokundum hissetsin diye
Aç gözlerini..



Erguvanlarına su verdim
İçerken benimle konuştular
Yastığını okşadım, kokladım
Anılar uçuştular.
Soluğun saçlarımı yaladı sanki yine
bir meltem gibi
Teninin kokusu karıştı kokuma
Yakıştılar..



Boğuldum karanlıkta
Yanı başımdasın benden çok
uzaklarda
Ellerimi tut dokun bana
Aç gözlerini..



Attım kendimi caddelere
Yeşil ceketin sardı beni
Yürüdüm üstüne karanlığın korkusuz
Tuttum ellerini... 

  Can Dündar

SENİ DÜŞÜNMEK

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum...

   Nazım Hikmet Ran

BİR AŞK ŞİİRİ 'SANA'

Ne zaman gözlerine baksam
bir okyanusla yıkanıyor kalbim.
Nereye gitsem, hep sende kalıyorum,
yıldızların gökyüzünde kaldığı gibi.



Bir yağmur damlasına çizdim
Boğazda bana verdiğin ilk öpücüğü.
Şemsiyenin ucu yırtıyordu bulutları.



Hiç bitmeyecek birlikte baktığımız yer,
Saçlarımda uyuyan ay ışığı olacaksın hep,
omuzbaşlarımda akan sıcak bir ırmak.



Ve hiç silinmeyecek
Şafak renkli dudaklarından dökülen
dünyanın en güzel aşk ilanı:
Ellerimi yıkamıyorum,
ellerinin kokusu çıkmasın diye...

    Özkan Mert

Gitmek zorunda kalmışındır yine günler geçmek bilmez... Geceler gündüzlerden hep daha uzun olur.. Yatağında uyuyamazsın.. O aklına gelir.. Gözlerin dolar ve kapadığın zaman yaşlar akar.. Açtığın zaman yine.. Vedanın ertesi günü en kötü zamandır.. Kalkarsın yataktan gözlerin nasılda acır.. Uyuyalı birkaç saat olmuştur ve deli gibi ağlamışsındır.. Radyo hala açık.. Sonra telefonuna gider elin.. Hatırlarsın ve aynı hızla çekersin elini.. Yaşlar yine boşalır gözünden.. Onsuzsun.. Artık o senden çok uzakta!!! Onsuzluğun ilk günü hiç geçmek bilmez.. Gözün bir yandan hep telefonda.. Belki bi mesaj gelir azda olsa icini ferahlatır .. Kafanıdağıtmak için çıkarsın dışarı.. Belki hatırlamam diye.. İyi gibisindir.. Sonra bir şarkı çalar.. “Allah kahretsin nereden çıktı şimdi bu dersin“.. Odana gelirsin.. Sanki acı çekmek hoşuna gidercesine.. Açarsın ikinizin şarkısını dinlersin.. Teker teker düşünürsün onunla olduğun zamanları.. İşte günler böyle geçip gider.. Birkaç ay olmuştur.. Sabahları ağlamıyorsun artık.. Sadece geceleri resimlerle yetinirsin.. Sonra birkaç hafta daha.. Geceleri hala ağlıyorsun.. Radyo hala çalıyor.. O mesajlarda yetmiyordur artık sana.. Ve resimlerde.. Birkaç hafta daha.. Ağlamak bir parçan olmuştur artık.. Radyoda hala açık.. İyi deilsin.. Acı boğazında düğümlenir adeta.. BİTSİN ARTIK BU ÖZLEMM N'OLUR! DAYANAMIYORUM ARTIK SENSIZ AĞLAMALARA..