Gitmek zorunda kalmışındır yine günler geçmek bilmez... Geceler gündüzlerden hep daha uzun olur.. Yatağında uyuyamazsın.. O aklına gelir.. Gözlerin dolar ve kapadığın zaman yaşlar akar.. Açtığın zaman yine.. Vedanın ertesi günü en kötü zamandır.. Kalkarsın yataktan gözlerin nasılda acır.. Uyuyalı birkaç saat olmuştur ve deli gibi ağlamışsındır.. Radyo hala açık.. Sonra telefonuna gider elin.. Hatırlarsın ve aynı hızla çekersin elini.. Yaşlar yine boşalır gözünden.. Onsuzsun.. Artık o senden çok uzakta!!! Onsuzluğun ilk günü hiç geçmek bilmez.. Gözün bir yandan hep telefonda.. Belki bi mesaj gelir azda olsa icini ferahlatır .. Kafanıdağıtmak için çıkarsın dışarı.. Belki hatırlamam diye.. İyi gibisindir.. Sonra bir şarkı çalar.. “Allah kahretsin nereden çıktı şimdi bu dersin“.. Odana gelirsin.. Sanki acı çekmek hoşuna gidercesine.. Açarsın ikinizin şarkısını dinlersin.. Teker teker düşünürsün onunla olduğun zamanları.. İşte günler böyle geçip gider.. Birkaç ay olmuştur.. Sabahları ağlamıyorsun artık.. Sadece geceleri resimlerle yetinirsin.. Sonra birkaç hafta daha.. Geceleri hala ağlıyorsun.. Radyo hala çalıyor.. O mesajlarda yetmiyordur artık sana.. Ve resimlerde.. Birkaç hafta daha.. Ağlamak bir parçan olmuştur artık.. Radyoda hala açık.. İyi deilsin.. Acı boğazında düğümlenir adeta.. BİTSİN ARTIK BU ÖZLEMM N'OLUR! DAYANAMIYORUM ARTIK SENSIZ AĞLAMALARA..