KÝM ÖZLERDÝ AVUÇ ÝÇLERÝNÝN KOKUSUNU 

( EÐER )

O kadar da önemli deðildir býrakýp gitmeler,
arkalarýnda doldurulmasý
mümkün olmayan boþluklar býrakýlmasaydý eðer.



Dayanýlmasý o kadar da zor deðildir, büyük ayrýlýklar bile,
en güzel yerde baþlatýlsaydý eðer.



Utanýlacak bir þey deðildir aðlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaþý eðer



Yüz kýzartýcý bir suç deðildir hýrsýzlýk,
çalýnan birinin kalbiyse eðer.



Korkulacak bir yaný yoktur aþklarýn,
insan bütün derilerden soyunabilseydi eðer.



O kadar da yürek burkmazdý alýþýlmýþ bir ses,
hiçbir zaman duyulmasaydý eðer.



Daha çabuk unuturdu belki su sýzdýrmayan sarýlmalar,
kara sevdayla sarýp sarmalanmasalardý eðer.



Belirsizliðe yelken açardý iri ela gözler zamanla,
öylesine delice bakmasalardý eðer.



Çabuk unutulurdu ýslak bir öpücüðün yakýcý tadý belki de
kalp, göðüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eðer.



Yerini baþka þeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaþýlmasaydý eðer.



Düþlere bile kar yaðmazdý hiçbir zaman,
meydan savaþlarýnda korkular, aþký aðýr yaralamasaydý eðer.



Su gibi akýp geçerdi hiç geçmeyecekmiþ gibi duran zaman,
beklemeye deðecek olan gelecekse sonunda eðer.



Rengi bile solardý düþlerdeki saçlarýn zamanla,
tanýmsýz kokularý yastýklara yapýþýp kalmasaydý eðer.



O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamýný yitirirdi,
yaþanýlasý her þey yaþanmýþ olsaydý eðer.



O kadar da çekilmez olmazdý yalnýzlýklar,
son umut ýþýðý da sönmemiþ olsaydý eðer.



Bu kadar da ýsýtmazdý belki de bahar güneþleri,
her kaybediþin ardýndan hayat yeniden baþlamasaydý eðer.



Kahvaltýdan da önce sigaraya sarýlmak þart olmazdý belki de,
dev bir özlem dalgasý meydan okumasaydý eðer.



Anýlarda kalýrdý belki de zamanla ince bel,
namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eðer.



Uykusuzluklar yýkýp geçmezdi, kýsacýk kestirmelerin ardýndan,
dokunulasý ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydý eðer.



Issýz bir yuva bile cennete dönüþebilirdi belki de,
sýcak bir gülüþle ýsýtýlsaydý eðer.



Yoksul düþmezdi yýllanmýþ þarap tadýndaki þiirler böylesine,
kulaðýna okunacak biri olsaydý eðer.



Ýnanmak mümkün olmazdý her aþkýn baðrýnda
bir ayrýlýk gizlendiðine belki de,
kartvizitinde 'onca ayrýlýðýn birinci dereceden failidir' denmeseydi eðer.



Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden onlar da payýný almasaydý eðer.



Issýzlýða teslim olmazdý sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde
amaçsýz gezintilerle avunmaya kalkmamýþ olsaydýn eðer.



Sen gittikten sonra yalnýz kalacaðým.
Yalnýz kalmaktan korkmuyorum da,
ya caným ellerini tutmak isterse...



Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarýna,
mazilerinde görkemli bir yaþanmýþlýða tanýklýk etmiþ olmasalardý eðer!!

Can Yücel

AÇ GÖZLERÝNÝ 

En sevdiðin elbiseni giydim
Bu gece kokunu sürdüm
Solgun yüzünü okþadým
Sessizce saçlarýndan öptüm
Yazdýðýn mektuplarý okudum
Kana kana su içer gibi
Plaklarýný çaldým ah!
En çok o þarkýda özledim seni..



Issýzlýk kapýyý çaldý, açmaya korktum
gece yarýsý
Þehir uykuya daldý, baktým dýþarýya
katran karasý
Rüzgar telaþla kokunu getirdi bana
aldým koynuma
Buseni hafýzamdan koparýp
iliþtirdim dudaklarýma
Üþüdüm karanlýkta
Tenine dokundum hissetsin diye
Aç gözlerini..



Erguvanlarýna su verdim
Ýçerken benimle konuþtular
Yastýðýný okþadým, kokladým
Anýlar uçuþtular.
Soluðun saçlarýmý yaladý sanki yine
bir meltem gibi
Teninin kokusu karýþtý kokuma
Yakýþtýlar..



Boðuldum karanlýkta
Yaný baþýmdasýn benden çok
uzaklarda
Ellerimi tut dokun bana
Aç gözlerini..



Attým kendimi caddelere
Yeþil ceketin sardý beni
Yürüdüm üstüne karanlýðýn korkusuz
Tuttum ellerini... 

  Can Dündar

SENÝ DÜÞÜNMEK

Seni düþünmek güzel þey, ümitli þey,
Dünyanýn en güzel sesinden
En güzel þarkýyý dinlemek gibi birþey...
Fakat artýk ümit yetmiyor bana,
Ben artýk þarký dinlemek deðil,
Þarký söylemek istiyorum...

   Nazým Hikmet Ran

BÝR AÞK ÞÝÝRÝ 'SANA'

Ne zaman gözlerine baksam
bir okyanusla yýkanýyor kalbim.
Nereye gitsem, hep sende kalýyorum,
yýldýzlarýn gökyüzünde kaldýðý gibi.



Bir yaðmur damlasýna çizdim
Boðazda bana verdiðin ilk öpücüðü.
Þemsiyenin ucu yýrtýyordu bulutlarý.



Hiç bitmeyecek birlikte baktýðýmýz yer,
Saçlarýmda uyuyan ay ýþýðý olacaksýn hep,
omuzbaþlarýmda akan sýcak bir ýrmak.



Ve hiç silinmeyecek
Þafak renkli dudaklarýndan dökülen
dünyanýn en güzel aþk ilaný:
Ellerimi yýkamýyorum,
ellerinin kokusu çýkmasýn diye...

    Özkan Mert

Söz Vermiþtin

Söz vermiþtin bana
Yanýbaþýmda yaþlanmaya
Söz vermiþtik bu dünyaya
Ne olursak olsaydýk

Kaç yýl geçti bak hala
Son bakýþýn miras bana
Saklý duruyor ne fayda
Býraksaydýn solsaydýk

Hangi bahane avutur bilmem
Hangi günahýn bedeli bu
Kandýrmýyor ne gündüzüm ne gecem
Böyle intikam olmaz

Çok mu fazla bu sitem
Aðýr deðil mi bu ceza
Söyle kim çok gördü seni bana
Böyle yalnýz kalýnmaz

Paylaþýlmýyor hüzün
Paylaþamam yolu yok bunun
Anlatamam sözü yok bunun
Çekilecek baþa geldikçe dertler

Bir zaman bir yerde
Buluþuruz yolu yok bunun
Kavuþuruz yolu yok bunun
Görülecek günü geldikçe